Praktyczne wskazówki pomagające przygotować świadectwo swojego nawrócenia.
Nawrócenie i nowe narodzenie
„Odrodzenie” oznacza zastosowanie odkupienia w życiu pojedynczej osoby. Jest to szczególne działanie Boga Ducha Świętego, oparte na osobistym wybraniu dokonanym przez Boga Ojca i odkupieniu przez Boga Syna, będące wypełnieniem ich dzieła.
Gdzie w historii Biblii możemy umiejscowić nawrócenie?
Jeśli w twoim rozumieniu nawrócenia brakuje wymiaru wspólnotowego, to brakuje ci istotnej części całej doktryny.
W jaki sposób podchodzić do osób w naszym życiu, które wierzą, że są zbawione, ale my mamy przeczucie, że tak nie jest?
Prawdopodobnie my również mamy niewierzących w naszych kościołach. Ale jak możemy dotrzeć do nich z ewangelią?
Odpowiedział Jezus: … nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić (J 3:5,7).
Prawdziwe życie chrześcijańskie zaczyna się od przyjęcia Chrystusa jako Zbawiciela, które usuwa naszą moralną winę przez Jego dzieło na krzyżu. Nowe narodzenie jest kluczowym początkiem, ale samo w sobie nie stanowi pełni chrześcijańskiego życia. Po nawróceniu musimy prowadzić życie oddane Bogu, dążąc do prawdziwej duchowości aż do końca naszych dni.
W wielu naszych kościołach są ludzie, którzy mają zdecydowane, ale bezpodstawne przekonanie, że są prawdziwie nawróceni.
Prawdziwe życie duchowe to nie tylko powstrzymywanie się od grzechu, lecz aktywne i codzienne podążanie za Chrystusem w mocy zmartwychwstania. To wewnętrzna przemiana, która prowadzi do realnych, pozytywnych owoców — miłości, pokoju i bliskości z Bogiem oraz ludźmi.
Nie w Biblii ma instruktażu do narodzenia się na nowo. Nie ma żadnych kroków do narodzenia się na nowo. Nigdzie Jezus nie mówi Nikodemowi: Zrób to, powiedz to, pomódl się tak.
