A Bóg rzekł do Mojżesza: Jestem, który jestem. (Księga Wyjścia 3,14)
Radość na każdy dzień
I zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich nie odwrócę i nie przestanę im dobrze czynić […] I będę się radował z nich, i dobrze im czynił. (Księga Jeremiasza 32,40-41)
Również Bóg, chcąc wyraźniej dowieść dziedzicom obietnicy niewzruszoności swego postanowienia, poręczył je przysięgą, abyśmy przez dwa niewzruszone wydarzenia, co do których niemożliwą jest rzeczą, by Bóg zawiódł, my, którzy ocaleliśmy, mieli mocną zachętę do pochwycenia leżącej przed nami nadziei. (Hebrajczyków 6,17-18)
My zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego, dla Żydów wprawdzie zgorszenie, a dla pogan głupstwo, natomiast dla powołanych - i Żydów, i Greków, zwiastujemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą. (1 Koryntian 1,23-24)
Lecz o życiu moim mówić nie warto i nie przywiązuję do niego wagi, bylebym tylko dokonał biegu mego i służby, którą przyjąłem od Pana Jezusa. (Dzieje Apostolskie 20,24)
Przez wzgląd na imię swoje, Panie, odpuść grzech mój, bo jest wielki! (Psalm 25,11)
Panie, naucz nas modlić się. (Ewangelia Łukasza 11,1)
Ilekroć lęk mnie ogarnia, w tobie mam nadzieję. (Psalm 56,4)
Mateusz, na początku i na końcu swojej Ewangelii, opisuje Jezusa jako Mesjasza dla wszystkich narodów, nie tylko dla Żydów.
Do zboru Tesaloniczan w Bogu Ojcu naszym i w Panu Jezusie Chrystusie. (2 Tesaloniczan 1,1)
Wszystko bowiem, co się ujawnia, jest światłem. Dlatego powiedziano: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus. (Efezjan 5,14)
