Rozszedł się więc cały lud, aby […] urządzić wielką radosną uroczystość, gdyż zrozumieli słowa, które im podano. (Księga Nehemiasza 8,12)
Radość na każdy dzień
Chociaż widziałem jego drogi, jednak uleczę go, poprowadzę go i znowu udzielę obfitej pociechy jemu i jego żałobnikom. (Izajasza 57,18)
Bóg zaś daje dowód [okazuje] swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. (Rzymian 5,8)
Z jego pełni myśmy wszyscy wzięli, i to łaskę za łaską. (Ewangelia Jana 1,16)
Bóg wybrał was od początku ku zbawieniu przez Ducha, który uświęca. (2 Tesaloniczan 2,13)
I odpuść nam grzechy nasze, albowiem i my odpuszczamy każdemu winowajcy swemu, i nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego. (Ewangelia Łukasza 11,4)
I gdyby mieli na myśli tę, z której wyszli, byliby mieli sposobność, aby do niej powrócić; lecz oni zdążają do lepszej, to jest do niebieskiej. (Hebrajczyków 11,15-16)
I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich. (Ewangelia Jana 17,26)
Nie bój się ich, bo Ja jestem z tobą, aby cię ratować! - mówi Pan. (Księga Jeremiasza 1,8)
Losem potrząsa się w zanadrzu, lecz jego rozstrzygnięcie zależy od Pana. (Przysłów 16,33)
[Bóg] wam, uciskanym, [da] odpocznienie wespół z nami, gdy się objawi Pan Jezus z nieba ze zwiastunami mocy swojej, w ogniu płomienistym, wymierzając karę tym, którzy nie znają Boga, oraz tym, którzy nie są posłuszni ewangelii Pana naszego Jezusa. Poniosą oni karę: zatracenie wieczne, oddalenie od oblicza Pana i od mocy chwały jego, gdy przyjdzie w owym dniu, aby być uwielbionym wśród świętych swoich i podziwianym przez wszystkich, którzy uwierzyli. (2 Tesaloniczan 1,7-10)
Biada temu, kto się spiera ze swoim stwórcą, skorupka wśród glinianych skorupek! Czy glina może powiedzieć do tego, kto ją formuje: Co robisz? albo dzieło do swojego mistrza: On nie ma rąk? (Księga Izajasza 45,9)

