Kilka obserwacji na temat życia J.I. Packera, wiernego teologa, który odszedł niedawno do Pana.
ŻYCIE CHRZEŚCIJAŃSKIE
Bądźcie mądrzy, silni i wolni od niewoli dopasowania kulturowego.
Od czego powinna rozpocząć się duszpasterska ewangelizacja? Po pierwsze każdy pastor musi głosić ewangelię samemu sobie.
Niewiele czynników wpływa na serce mężczyzny dla Boga bardziej niż jego żona, na dobre lub na złe.
Potrzebujemy kościołów, w których miarą sukcesu nie będą łatwo zauważalne rezultaty, lecz trwanie w biblijnej wierności.
Pismo nalega na odnawianie naszych umysłów, abyśmy mogli myśleć w sposób miły Bogu i aby nasze wybory były zgodne z prawem Bożym.
Bóg nie tylko czyni więcej, niż jesteśmy w stanie zauważyć, ale także czyni więcej, niż możemy pojąć.
Dlaczego tak wiele osób w afrykańskich kościołach dopuściło, aby bez żadnych oporów mogła się tam wkraść fałszywa ewangelia? Gdzie byli strażnicy bram kościoła ujawniający nieprawidłowości?
Członkowie kościoła są odpowiedzialni za siebie nawzajem. Ta odpowiedzialność przybiera wiele form.
Pomysły Zachariasa odbiegały od głównego nurtu ewangelicznego podejścia do ewangelizacji lat 80-tych, które często wydawało się antyintelektualne.
Decyzja, kiedy zakończyć relację opartą na poradnictwie, zawsze wymaga wiele mądrości. Podejmij ją w oparciu o pewne jasne kryteria.
Zniekształcanie poselstwa. Nauczanie innej ewangelii. Przedstawianie ewangelii jedynie jako opinii. Nacisk na podjęcie decyzji. Skupienie się na rzeczach drugorzędnych. Nieuprzejme lekceważenie pytań i zastrzeżeń niewierzących.
