Jak Jezus chce, aby Jego uczniowie wypełniali swoją misję

Czym właściwie jest Wielkie Posłannictwo? I co oznacza ono dla twojego życia jako chrześcijanina? Wielu wierzących kojarzy je przede wszystkim z misjami albo ewangelizacją. Jednak kiedy uważnie przyjrzymy się słowom Jezusa oraz całemu przesłaniu Biblii, odkryjemy coś więcej. Wielkie Posłannictwo nie dotyczy tylko pojedynczych chrześcijan działających w pojedynkę. Jest ono głęboko związane z życiem lokalnego kościoła.

Ten artykuł ma pomóc zrozumieć, czym naprawdę jest Wielkie Posłannictwo i w jaki sposób dotyczy ono ciebie – nie tylko jako indywidualnego wierzącego, ale także jako członka wspólnoty kościelnej.

Polecenie Jezusa dla wszystkich narodów

Chociaż Biblia nie używa określenia „Wielkie Posłannictwo”, chrześcijanie od dawna nazywają w ten sposób ostatnie polecenie Jezusa skierowane do uczniów przed Jego wniebowstąpieniem.

Ewangelia Mateusza zapisuje je w następujących słowach:

„A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.”
(Mt 28:18–20)

Są to jedne z najważniejszych słów wypowiedzianych przez Jezusa po zmartwychwstaniu. Wcześniej, podczas swojej ziemskiej służby, mówił, że został posłany przede wszystkim do zagubionych owiec Izraela. Teraz jednak sytuacja się zmieniła.

Po zmartwychwstaniu Jezus jest wywyższonym Panem całej ziemi. Posiada wszelką władzę na niebie i na ziemi. Jest Synem Człowieczym zapowiedzianym w księdze Daniela, któremu powierzono panowanie nad wszystkimi narodami.

Dlatego Jego polecenie nie dotyczy już tylko jednego narodu. Dotyczy wszystkich narodów świata.

Jedno polecenie: czyńcie uczniami

Warto zauważyć coś ciekawego w samym tekście tego polecenia. W języku greckim pojawia się w nim jeden główny rozkaz:

czyńcie uczniami

Pozostałe elementy – idąc, chrzcząc i nauczając – opisują sposób, w jaki to zadanie ma być wykonywane.

Można więc oddać sens słów Jezusa w taki sposób:

Idąc, czyńcie uczniami, chrzcząc i nauczając.

To właśnie czynienie uczniów jest centrum Wielkiego Posłannictwa. A jednak rodzi się kilka ważnych pytań.

• Kto ma iść?
• Kto ma chrzcić?
• Kto ma nauczać?

Czy chodzi jedynie o pojedynczych chrześcijan działających indywidualnie? Czy może Jezus miał na myśli coś więcej?

Czy Wielkie Posłannictwo dotyczy tylko jednostek?

Wiele książek o Wielkim Posłannictwie koncentruje się głównie na dwóch tematach:

• ewangelizacji
• misjach

Podkreślają one przede wszystkim to, co indywidualni chrześcijanie powinni robić: dzielić się Ewangelią, wyjeżdżać na misje, docierać do ludzi z przesłaniem o Chrystusie.

Oczywiście to wszystko jest bardzo ważne. Nie da się wypełnić Wielkiego Posłannictwa bez ludzi, którzy opowiadają innym o Jezusie i uczą ich Ewangelii.

Ale czy to wszystko?

Czy wizja Jezusa polegała jedynie na tym, że pojedynczy chrześcijanie będą podróżować po świecie z traktatami ewangelizacyjnymi i biletami lotniczymi?

Kiedy przyjrzymy się Nowemu Testamentowi, zobaczymy coś znacznie większego.

Kościoły wypełniają Wielkie Posłannictwo

Najczęściej Wielkie Posłannictwo jest realizowane w bardzo konkretny sposób:

poprzez zakładanie i rozwój lokalnych kościołów.

Kościoły wypełniają Wielkie Posłannictwo poprzez zakładanie kolejnych kościołów.

To oznacza, że polecenie Jezusa dotyczy ciebie na dwa sposoby:

1. indywidualnie – jako ucznia Chrystusa
2. wspólnotowo – jako członka lokalnego kościoła

Właśnie w lokalnym kościele uczniowie Jezusa:

• są chrzczeni
• są nauczani
• wzrastają w wierze
• uczą się posłuszeństwa Chrystusowi

Kościół lokalny jest więc naturalnym narzędziem, którego Bóg używa do wypełniania Wielkiego Posłannictwa.

Obietnica dana Abrahamowi

Aby jeszcze lepiej zrozumieć znaczenie Wielkiego Posłannictwa, warto cofnąć się daleko w historii Biblii.

Już w Starym Testamencie Bóg zapowiedział, że Jego zbawienie dotrze do wszystkich narodów.

Prorok Izajasz zapisał słowa Boga skierowane do Mesjasza:

„To za mało, że jesteś mi sługą, aby podźwignąć plemiona Jakuba i przywrócić ocalałych z Izraela. Ustanowiłem cię światłością pogan, aby moje zbawienie sięgało aż do krańców ziemi.”
(Iz 49:6)

Jeszcze wcześniej podobna obietnica została dana Abrahamowi. Bóg powiedział mu:

• „uczynię z ciebie wielki naród”
• „będą w tobie błogosławione wszystkie narody ziemi”.

Dlatego Ewangelia Mateusza rozpoczyna się od słów:

„Jezus Chrystus, syn Dawida, syn Abrahama.”

Mateusz chce pokazać, że w Jezusie wypełnia się starożytna obietnica dana Abrahamowi. To przez Niego błogosławieństwo Boże dotrze do wszystkich narodów.

I właśnie dlatego na końcu Ewangelii Jezus mówi swoim uczniom, aby szli do wszystkich narodów.

Obietnica obecności Jezusa

Polecenie Jezusa zawiera także niezwykłą obietnicę.

„A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.”

Te słowa nie były skierowane wyłącznie do pierwszych apostołów. Jezus wiedział przecież, że ich życie zakończy się długo przed Jego powrotem.

Obietnica ta jest więc skierowana do wszystkich pokoleń uczniów.

Jezus zapowiada, że Jego misja będzie kontynuowana z pokolenia na pokolenie. A On sam będzie obecny ze swoim ludem przez cały czas trwania tej misji.

Dlatego Wielkie Posłannictwo dotyczy również nas.

Czym właściwie jest kościół?

Aby zrozumieć rolę kościoła w Wielkim Posłannictwie, musimy najpierw odpowiedzieć na jedno pytanie:

Czym jest kościół?

Kościół to wspólnota chrześcijan, którzy regularnie się gromadzą i są odpowiedzialni jedni za drugich. W tej wspólnocie:

• głoszone jest Słowo Boże
• sprawowane są ustanowienia Chrystusa – chrzest i Wieczerza Pańska

Przyjrzyjmy się temu bliżej.

Kościół i głoszenie Słowa

Po pierwsze, kościół jest miejscem, gdzie wiernie głoszone jest Słowo Boże.

To właśnie przez głoszenie Ewangelii ludzie zostają zbawieni. Apostoł Paweł napisał:

„Wiara jest ze słuchania, a słuchanie przez Słowo Chrystusowe.”
(Rz 10:17)

Można to sobie wyobrazić w prosty sposób.

Cały świat podąża w jednym kierunku. Jednak gdy ktoś zaczyna głosić Boże Słowo, pewna grupa ludzi zatrzymuje się, słucha i zaczyna iść w innym kierunku.

Zaczynają wierzyć Bożym obietnicom.

Tak powstaje kościół.

Kościół i ustanowienia

Po drugie, kościół jest miejscem, gdzie sprawowane są ustanowienia Chrystusa.

Chrzest i Wieczerza Pańska nie zbawiają ludzi. Są jednak widzialnymi znakami Ewangelii.

Służą także temu, aby chrześcijanie potwierdzali wobec siebie nawzajem, że należą do Chrystusa.

Dlatego ustanowienia odgrywają ważną rolę w życiu kościoła.

Kościół to ludzie zgromadzeni razem

Czasami mówi się, że kościół to ludzie, a nie budynek.

To prawda – ale jednocześnie kościół wymaga zgromadzenia. Chrześcijanie muszą się spotykać, aby wspólnie słuchać Słowa i sprawować ustanowienia.

Dopiero wtedy można mówić o kościele w pełnym sensie.

Słowo Boże tworzy lud Chrystusa.
Ustanowienia odznaczają ten lud.

Kto wykonuje Wielkie Posłannictwo?

Powróćmy teraz do polecenia Jezusa.

Idźcie.
Czyńcie uczniami.
Chrzczcie.
Nauczajcie.

Kto wykonuje te zadania?

Nowy Testament pokazuje, że najczęściej robi to lokalny kościół.

To kościół wysyła ludzi, aby głosili Ewangelię.
To kościół chrzci nowych wierzących.
To kościół naucza ich wszystkiego, co polecił Jezus.

Kościół lokalny jest więc naturalnym narzędziem, które Bóg ustanowił do realizacji Wielkiego Posłannictwa.

Dla kogo jest to przesłanie?

To przesłanie jest skierowane do każdego chrześcijanina.

Szczególnie ważne jest jednak dla młodych wierzących, którzy dopiero zaczynają rozumieć swoje miejsce w Kościele.

Wielkie Posłannictwo nie jest zadaniem zarezerwowanym tylko dla pastorów czy misjonarzy.

Jest ono skierowane do całego ludu Bożego.

Każdy chrześcijanin powinien zrozumieć, co Jezus miał na myśli, gdy powiedział:

• idźcie
• czyńcie uczniami
• chrzczcie
• nauczajcie

Czy twoje życie jest częścią tej wizji?

Czy uczestniczysz w misji Jezusa poprzez życie i służbę w swoim lokalnym kościele?

To pytanie pozostaje aktualne dla każdego ucznia Chrystusa.