Początek nowego roku do doskonały czas, by się zatrzymać, spojrzeć w górę i zorientować się, gdzie jesteśmy.
Uświęcenie i wzrost
Bycie uczniem i czynienie uczniami jest tym, czym naśladowca Chrystusa zajmuje się na co dzień.
Stajemy się tacy jak to, co oglądamy. To, kim jesteśmy kształtowane jest przez przedmioty naszej uwagi.
Moc łaski do przemiany będzie jednym z Bożych cudów, które będziemy świętować, gdy wieczność stanie się już naszym domem.
Chciałbym zwrócić uwagę na to, co jak sądzę, jest wielkim wypaczeniem usprawiedliwienia tylko przez wiarę. Tak się składa, że jest to rzecz, której obawiał się Kościół rzymskokatolicki ze strony nauczania Marcina Lutra. Obawiał się tego, że jeśli doktryna o usprawiedliwieniu tylko przez wiarę stanie się znana chrześcijańskiemu społeczeństwu, ludzie dojdą do wniosku, że uczynki nie są ważne dla życia chrześcijańskiego.
Moje rozumienie zbawienia było niepełne. Nie widziałem pełnego obrazu. Doktryna usprawiedliwienia i uświęcenia zaczęły sobie nawzajem zaprzeczać.
Posłuszeństwo przykazaniom Biblii jest wymagane od każdego, kto biegnie w wyścigu wiary.
Bóg używa swoich ludzi, aby mówili prawdę do siebie nawzajem w miłości i obejmuje to również prawdę krytyczną.
W jaki sposób nasza radość jest powiązana z trzema aspektami życia chrześcijanina - usprawiedliwieniem, uświęceniem i uwielbieniem?
Członkowie kościoła są odpowiedzialni za siebie nawzajem. Ta odpowiedzialność przybiera wiele form.
Jakie jest twoje zadanie jako chrześcijanina? Jeśli Bóg dałby opis chrześcijańskiego życia, co by się w nim znajdowało?
Czy kontemplacja to niebezpieczna, anty-intelektualna praktyka? A może jest to narzędzie, którego Bóg używa, aby przemieniać nas na swój obraz?
