Bez względu na koszty obstawaj przy niej, trzymaj się jej mocno, buduj na niej wiarę, karm się nią, rozsmakuj się w niej, postrzegaj ją za cenniejszą niż srebro lub złoto.
Zdumieni Bogiem
Radość pośród zdrowia? Radość pośród bogactwa i łatwizny? I kiedy wszyscy mówią o tobie dobrze? Dlaczego miałoby to coś znaczyć dla świata? Świat już to ma. Ale niezwyciężona radość pośród smutku – nawet wtedy, gdy jest się poniżanym, prześladowanym i mówi się o nas źle – tego świat nie ma.
Nakreślę teraz ten niesamowity obraz chrześcijańskiego życia, który rozumiem przez wyrażenie „życie z wiary w przyszłą łaskę”. Wszystko to znajduje się właśnie tutaj, w tych dwóch wersetach.
Dlaczego Bóg stworzył ten świat? Krótka odpowiedź, rozbrzmiewająca w całej Biblii jak przetaczający się grzmot, jest taka...
Są cztery rzeczy w Ewangelii Jana 10:16, które powinny wzbudzić w nas pełną ufność odnośnie do naszych marzeń, planów i trudów ukierunkowanych na misje.
Jedną z przeszkód w cieszeniu się bezpieczeństwem, jakie mamy w Chrystusie, są trudne do zrozumienia teksty w Nowym Testamencie, które wydają się temu przeczyć. Przyjrzyjmy się im.
To nie jest jakiś banał na temat mocy pozytywnego myślenia. To jest całkowicie radykalny, niezwyczajny, nadprzyrodzony sposób reagowania na cierpienie. Nie czynimy tego we własnej mocy ani dla własnej czci. Jest to raczej sposób, w jaki duchowi wygnańcy i cudzoziemcy żyją na ziemi dla chwały Wielkiego Króla.
Bóg istnieje. Albo mówiąc inaczej, jak to ujmuje nasz tekst, Bóg jest tym, kim jest. To jest najbardziej podstawowy i najbardziej ostateczny fakt.
Najbardziej podziwiam w służbie chrześcijańskiej tych, którzy starają się nie odstępować od historycznych nauk Kościoła. Kulty i sekty rodzą się w umysłach przywódców, którzy pragną być inni.
Nie będzie zbawienia i nie będzie prawdziwego uwielbienia wśród ludzi, którzy nie słyszeli ewangelii. Misje są niezbędne do zbawienia.
Powinniśmy szukać naszej radości w Bogu. Powinniśmy! Nie tylko "możemy".
Ty i ja jesteśmy niezbędni dla siebie nawzajem, pomagając sobie nawzajem wytrwać do końca w wierze, abyśmy czasem nie wybrali alternatywnej drogi i nie stali się w naszych duszach rozbitkami.
