O, jak słodkie jest słowo twoje dla podniebienia mego, słodsze niż miód dla ust moich. (Psalm 119,103)
Radość na każdy dzień
[Jezus] rzekł do nich: O czym rozmawiacie, czy o tym, że chleba nie macie? Jeszcze nie pojmujecie i nie rozumiecie? Czy serce wasze jest nieczułe? (Ewangelia Marka 8,17)
Dążcie do pokoju ze wszystkimi i do uświęcenia, bez którego nikt nie ujrzy Pana. (Hebrajczyków 12,14)
On to pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliaszowej, by zwrócić serca ojców ku dzieciom, a nieposłusznych ku rozwadze sprawiedliwych, przygotowując Panu lud prawy.
To jakże my ujdziemy cało, jeżeli zlekceważymy tak wielkie zbawienie? (List do Hebrajczyków 2,3)
Szymon opowiedział, jak to Bóg pierwszy zatroszczył się o to, aby spomiędzy pogan wybrać lud dla imienia swego. (Dzieje Apostolskie 15,14)
Przystąpmy tedy z ufną odwagą do tronu łaski, abyśmy dostąpili miłosierdzia i znaleźli łaskę ku pomocy w stosownej porze. (List do Hebrajczyków 4,16)
Przez wiarę Mojżesz, kiedy dorósł, nie zgodził się, by go zwano synem córki faraona, i wolał raczej znosić uciski wespół z ludem Bożym, aniżeli zażywać przemijającej rozkoszy grzechu, uznawszy hańbę Chrystusową za większe bogactwo niż skarby Egiptu; skierował bowiem oczy na zapłatę. (Hebrajczyków 11,24-26)
Wstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy. (1 Piotra 2,11)
Dlatego czcić cię będzie lud potężny, miasto okrutnych narodów bać się ciebie będzie. (Księga Izajasza 25,3)
O jedno prosiłem Pana, o to zabiegam: Abym mógł mieszkać w domu Pana przez wszystkie dni życia mego, by oglądać piękno Pana i by odwiedzać świątynię jego. (Psalm 27,4)
Potem nastanie koniec, gdy odda władzę królewską Bogu Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. (1 Koryntian 15,24)
