Bóg jest w centrum wszechświata, a kiedy ty sam się tam umieścisz, kończy się tylko na zniszczonej relacji i osobistym rozczarowaniu.
ROZWAŻANIA
Przeto pomyślcie o tym, który od grzeszników zniósł tak wielkie sprzeciwy wobec siebie, abyście nie upadli na duchu, utrudzeni. (Hebrajczyków 12,3)
Wspólne uwielbienie ma pomóc zachować pokorę, przypominając nam o naszej potrzebie, i zachować wdzięczność, przypominając o Bożym darze.
I nas, którzy umarliśmy przez upadki, [Bóg] ożywił wraz z Chrystusem - łaską zbawieni jesteście. (Efezjan 2,5)
Biada temu, kto się spiera ze swoim stwórcą, skorupka wśród glinianych skorupek! Czy glina może powiedzieć do tego, kto ją formuje: Co robisz? albo dzieło do swojego mistrza: On nie ma rąk? (Księga Izajasza 45,9)
Również Bóg, chcąc wyraźniej dowieść dziedzicom obietnicy niewzruszoności swego postanowienia, poręczył je przysięgą, abyśmy przez dwa niewzruszone wydarzenia, co do których niemożliwą jest rzeczą, by Bóg zawiódł, my, którzy ocaleliśmy, mieli mocną zachętę do pochwycenia leżącej przed nami nadziei. (Hebrajczyków 6,17-18)
Nie masz czego się bać, gdy odpowiadasz na Boże powołanie. Masz natomiast wszelkie powody do obaw, kiedy składasz życie w swoje własne ręce.
Rozważania, które wzmocnią, nakarmią i na nowo skalibrują twoje serce oraz otworzą ci oczy, byś każdego dnia mógł dostrzec nową i świeżą Bożą porcję łaski.
Rozważania, które wzmocnią, nakarmią i na nowo skalibrują twoje serce oraz otworzą ci oczy, byś każdego dnia mógł dostrzec nową i świeżą Bożą porcję łaski.
Modlitwa jest uznaniem, że istnieje coś większego i wspanialszego niż ty. Ma ci przypominać, że twój mały świat, pełen twoich małych planów, to nie koniec.
Jest jedno miejsce, w którym znajdujemy nadzieję, bezpieczeństwo i odpocznienie, a mianowicie w tych słowach: Bóg jest miłością.
I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich. (Ewangelia Jana 17,26)
