Wspólnotowe uwielbienie to regularne, pełne łaski przypomnienie, że nie chodzi w tym wszystkim o nas. Zostaliśmy zrodzeni do życia, które jest celebrowaniem istnienia kogoś innego.
ROZWAŻANIA
Ja od początku zwiastowałem to, co będzie, i z dawna to, co jeszcze się nie stało. Ja wypowiadam swój zamysł, i spełnia się on, i dokonuję wszystkiego, czego chcę. (Księga Izajasza 46,10)
O, jak słodkie jest słowo twoje dla podniebienia mego, słodsze niż miód dla ust moich. (Psalm 119,103)
Bóg w Jezusie Chrystusie jest świątynią miłosierdzia. Pan Jezus jest Arką Przymierza, laską Aarona, garnkiem manny, tablicami przykazań to wszystko jest w Chrystusie, naszej świątyni.
A to wiedz, że w dniach ostatecznych nastaną trudne czasy: Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, chełpliwi, pyszni, bluźnierczy, rodzicom nieposłuszni, niewdzięczni (…). (2 Tymoteusza 3,1-2)
Oczy moje wznoszę ku górom: Skąd nadejdzie mi pomoc? Pomoc moja jest od Pana, który uczynił niebo i ziemię. Niechaj nie da się potknąć twej nodze, niech nie drzemie stróż twój. (Psalm 121,1-3)
Przez wzgląd na imię swoje, Panie, odpuść grzech mój, bo jest wielki! (Psalm 25,11)
Obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. (List do Galacjan 2,20)
U Boga wszystko jest możliwe. (Ewangelia Marka 10,27)
I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich. (Ewangelia Jana 17,26)
Jeśli jesteś Bożym dzieckiem, zostałeś powołany, by porzucić mentalność typu "moje życie" i każdego dnia żyć z mentalnością służby.
