ROZWAŻANIA
Zawsze muszę pamiętać o łasce, którą codziennie dostaję i przekazywać ją dalej ludziom, którzy pojawiają się w moim życiu.
Wszystko to bowiem dzieje się ze względu na was, aby, im więcej jest uczestników łaski, tym bardziej obfitowało dziękczynienie ku chwale Bożej. (2 Koryntian 4,15)
My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do żywota, bo miłujemy braci. (1 Jana 3,14)
I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich. (Ewangelia Jana 17,26)
Okazujesz Bogu nieposłuszeństwo nie dlatego, że brak ci łaski, ale dlatego, że jest coś, co kochasz bardziej niż Boga, który ci tę łaskę ofiarował.
Jakże jest wielka, o Panie, Twoja dobroć, którą zachowujesz dla tych, (...) co w Tobie szukają ucieczki. (Psalm 31,20)
Zwracanie się do ludzi o to, co tylko Bóg może zrobić, nigdy nie działa. Nigdy nie działa też czekanie, aż Bóg zrobi to, do czego najwyraźniej cię powołuje.
Żadna ilość wstydu lub poczucia winy nie może zrobić tego, co łaska - czyli uczynić z nas ludzi rozkoszujących się wolą Ojca.
Nigdy nie znajdziesz spełnienia po stronie buntu. Twoje serce może znaleźć prawdziwe odpocznienie, tylko poddając się Zbawicielowi.
Ponieważ więc Chrystus cierpiał w ciele, uzbrójcie się też i wy tą myślą, gdyż kto cieleśnie cierpiał, zaniechał grzechu. (1 Piotra 4,1)
Wszystko bowiem, co się ujawnia, jest światłem. Dlatego powiedziano: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus. (Efezjan 5,14)
