Przysłuchiwała się też pewna bogobojna niewiasta, imieniem Lidia, z miasta Tiatyry, sprzedawczyni purpury, której Pan otworzył serce, tak iż się skłaniała do tego, co Paweł mówił. (Dzieje Apostolskie 16,14)
Niech chwała Pana trwa na wieki, niech się raduje Pan dziełami swymi! Gdy spojrzy na ziemię, ona drży, gdy dotknie gór, dymią. Będę śpiewał Panu, pókim żyw, będę grał Bogu memu, póki jestem. Oby mu miła była pieśń moja! Ja radować się będę w Panu! (Psalm 104,31-34)
    Dołącz!
    Wpisz swój e-mail, aby co dwa tygodnie otrzymywać najnowsze materiały EWC.