Każdy człowiek pokłada w czymś swoją nadzieję i oczekuje, że zostanie ona spełniona. A w czym ty złożyłeś swoje nadzieje?
Rozważania
Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię. (Ewangelia Mateusza 5,5)
I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich. (Ewangelia Jana 17,26)
Rozważania, które wzmocnią, nakarmią i na nowo skalibrują twoje serce oraz otworzą ci oczy, byś każdego dnia mógł dostrzec nową i świeżą Bożą porcję łaski.
W tej sprawie trzy razy prosiłem Pana, by on odstąpił ode mnie. Lecz powiedział do mnie: Dosyć masz, gdy masz łaskę moją, albowiem pełnia mej mocy okazuje się w słabości. Najchętniej więc chlubić się będę słabościami, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusowa. (2 Koryntian 12,8-9)
A wy tak się módlcie: Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię twoje. (Ewangelia Mateusza 6,9)
Albowiem nie wstydzę się Ewangelii Chrystusowej, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego, kto wierzy, najpierw Żyda, potem Greka, bo usprawiedliwienie Boże w niej bywa objawione. (Rzymian 1,16-17)
Modlitwa to porzucenie nadziei na własne niezależne możliwości i wiara w to, że w Chrystusie mamy wszystko, co potrzebne do życia i pobożności.
Niech życie wasze będzie godne ewangelii Chrystusowej (...) i w niczym nie dając się zastraszyć przeciwnikom (...) gdyż wam dla Chrystusa zostało darowane to, że możecie nie tylko w niego wierzyć, ale i dla niego cierpieć. (Filipian 1:27-29)
On, gdy mu złorzeczono, nie odpowiadał złorzeczeniem, gdy cierpiał, nie groził, lecz poruczał sprawę temu, który sprawiedliwie sądzi. (1 List Piotra 2,23)
Któż wpierw dał [Bogu] coś, aby za to otrzymać odpłatę? Albowiem z niego i przez niego i ku niemu jest wszystko; jemu niech będzie chwała na wieki. (Rzymian 11,35-36)
Teraz raduję się z cierpień, które za was znoszę i dopełniam na ciele moim niedostatku udręk Chrystusowych za ciało jego, którym jest Kościół. (Kolosan 1,24)
