Bóg zaś daje dowód [okazuje] swojej miłości ku nam przez to, że kiedy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł. (Rzymian 5,8)
Radość na każdy dzień
Jakże jest wielka, o Panie, Twoja dobroć, którą zachowujesz dla tych, (...) co w Tobie szukają ucieczki. (Psalm 31,20)
[Chrystus nie ofiarował] wielekroć [...] samego siebie, podobnie jak arcykapłan wchodzi do świątyni co roku z cudzą krwią, gdyż w takim razie musiałby cierpieć wiele razy od początku świata; ale obecnie objawił się On jeden raz u schyłku wieków dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie. (Hebrajczyków 9,25-26)
I wszystko, cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa, dziękując przez niego Bogu Ojcu. (List do Kolosan 3,17)
Ja od początku zwiastowałem to, co będzie, i z dawna to, co jeszcze się nie stało. Ja wypowiadam swój zamysł, i spełnia się on, i dokonuję wszystkiego, czego chcę. (Księga Izajasza 46,10)
Kto kradnie, niech kraść przestanie, a niech raczej żmudną pracą własnych rąk zdobywa dobra, aby miał z czego udzielać potrzebującemu. (Efezjan 4,28)
Obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie. (List do Galacjan 2,20)
Leniwy mówi: Lew jest w podwórzu, mogę być rozszarpany na środku ulicy. (Przypowieści Salomona 22,13)
To jakże my ujdziemy cało, jeżeli zlekceważymy tak wielkie zbawienie? (List do Hebrajczyków 2,3)
Rzekł do nich jeszcze: Weźmijcie do serca swego wszystkie słowa, którymi ja was dziś ostrzegam, abyście je przekazali waszym synom, by starannie spełniali wszystkie słowa tego zakonu. Gdyż nie jest to dla was słowo puste, lecz jest ono waszym życiem; i przez to słowo przedłużycie życie swoje na ziemi, do której przeprawiacie się przez Jordan, aby ją objąć w posiadanie. (Powtórzonego Prawa 32,46-47)
I objawiłem im imię twoje, i objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, w nich była, i Ja w nich. (Ewangelia Jana 17,26)
A wszystkie uczynki swoje pełnią, bo chcą, aby ich ludzie widzieli. […] Lubią też pierwsze miejsce na ucztach i pierwsze krzesła w synagogach, i pozdrowienia na rynkach, i tytułowanie ich przez ludzi: Rabbi. (Ewangelia Mateusza 23,5-7)
