Wspólne uwielbienie ma pomóc zachować pokorę, przypominając nam o naszej potrzebie, i zachować wdzięczność, przypominając o Bożym darze.
Łaska na co dzień
Nazwanie Jezusa Panem to początek pewnego teologicznego zobowiązania. Życie takie, jakby On faktycznie panował, wymaga codziennej łaski ku przebaczeniu, ocaleniu i przemianie.
Wspólnotowe uwielbienie to regularne, pełne łaski przypomnienie, że nie chodzi w tym wszystkim o nas. Zostaliśmy zrodzeni do życia, które jest celebrowaniem istnienia kogoś innego.
Czy potrafisz opowiedzieć historię odkupienia w jednym zdaniu? Grzech wypędził nas z ogrodu, lecz łaska przyciąga nas prosto w ramiona Ojca.
Jezus stawił czoła rozdzieleniu z Ojcem tu i teraz, abyśmy my mogli doświadczyć Jego akceptacji teraz i w wieczności.
Jak oceniasz swoje możliwości? Na podstawie poprzednich sukcesów i porażek, czy za pomocą nieskończonych zasobów łaski, które należą do nas w Chrystusie.
Jest jedno miejsce, w którym znajdujemy nadzieję, bezpieczeństwo i odpocznienie, a mianowicie w tych słowach: Bóg jest miłością.
Jezus zniósł cierpienie tu i teraz, abyśmy my mogli uniknąć go w wieczności.
Bóg nie jest usatysfakcjonowany samym tylko informowaniem cię o postępach Jego królestwa. On przemienia cię, byś brał udział w Jego działaniach.
Nie słyszymy Go, ale jest mądrzejszy. Nie widzimy, ale jest wierniejszy. Nie możemy Go dotknąć, ale jest bliżej niż cokolwiek innego, czemu można by zaufać.
Dzisiaj, na polu twojego serca, będzie toczyć się wojna miłości. Czy zawładnie tobą miłość do Boga, czy do kogoś innego?
Bóg wzywa cię, abyś wyparł się siebie, a następnie błogosławi cię zamieszkującym w tobie Duchem Świętym, abyś miał moc powiedzieć "nie".
