Jak zareagować, kiedy się chwiejesz

Subskrybuj, aby otrzymywać codzienne rozważania na e-mail.

Albowiem nie czynię dobrego, które chcę, tylko złe, którego nie chcę, to czynię.

Rzymian 7,19

Chrześcijanie nie ponoszą wyłącznie porażek. Lecz nie żyjemy także jedynie w doskonałym zwycięstwie nad grzechem. I w tych chwilach, gdy nie udaje nam się triumfować nad grzechem, Rzymian 7,13-25 pokazuje nam zwyczajny sposób, w jaki zdrowy chrześcijanin powinien zareagować.

Powinniśmy powiedzieć:

  1. Kocham zakon Boga (werset 22).
  2. Nienawidzę tego, co właśnie zrobiłem (werset 15).
  3. Nędzny ja człowiek! Któż mnie uwolni z ciała tej śmierci? (werset 24).
  4. Bogu niech będą dzięki! Zwycięstwo nadejdzie przez Jezusa Chrystusa, Pana mego (werset 25).

Innymi słowy, żaden chrześcijanin nie chce żyć w porażce. Żaden chrześcijanin nie przystaje na życie w porażce. Lecz jeśli jesteśmy pokonani na pewien czas, nie powinniśmy tego zakłamywać.

Żadnej hipokryzji. Żadnego udawania. Żadnego zadufanego perfekcjonizmu. Żadnych świętoszkowatych, przyklejonych uśmiechów czy powierzchowności.

A nawet więcej, niech Bóg nas uchroni przed ślepotą na nasze własne uchybienia i wynikającej z niej skłonności do osądzania innych.

Boże, pomóż nam czuć się gorzej względem naszych własnych niepowodzeń niż względem uchybień innych.

Boże, daj nam uczciwość, szczerość i pokorę apostoła Pawła z tego fragmentu! „Nędzny ja człowiek! Któż mnie wybawi z tego ciała śmierci? Bogu niech będą dzięki przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego!” (Rzymian 7,24-25).

Udostępnij!
Dołącz!
Wpisz swój e-mail, aby co tydzień otrzymywać najnowsze materiały EWC.