Wezwanie do uwolnienia

Sobota ze Spurgeonem to cotygodniowe rozważania z książki C.H. Spurgeona „Klejnoty obietnic Bożych”.

I wzywaj mnie w dniu niedoli, wybawię cię, a ty mnie uwielbisz!

Ps 50,15

To dopiero jest obietnica! Oto nagła okoliczność – dzień niedoli. W takim dniu nawet w południe jest ciemno, a każda kolejna godzina wydaje się czarniejsza od poprzedniej. Wtedy jest pora na tę obietnicę, napisaną właśnie na pochmurny dzień.

A oto łaskawa rada: „Wzywaj mnie”. Nie powinniśmy potrzebować takiego przypomnienia, ponieważ ma to być nasz stały nawyk – wzywanie Pana przez cały dzień i dzień po dniu. Jakaż to łaska, że mamy wolność, aby wołać do Boga! Prawdziwą mądrością jest właściwe korzystanie z tego przywileju. Niemądre natomiast jest szukanie rozwiązania u ludzi! Pan nas zaprasza, abyśmy Jemu przedłożyli naszą sprawę – i z pewnością nie zawahamy się tego uczynić.

Mamy tu zachęcenie w uspokajających słowach: „Wybawię cię”. Niezależnie od tego, jaki mamy problem, Pan nie robi wyjątków, ale obiecuje pełne, pewne i szczęśliwe uwolnienie. On sam, własną ręką przyczyni się do naszego wybawienia. Wierzymy w to, a Pan honoruje taką wiarę.

I jeszcze ostateczny rezultat: „Uwielbisz mnie”. Obyśmy to jak najczęściej czynili. Kiedy Bóg nas uwolni, będziemy Go głośno wychwalać – a skoro On to na pewno zrobi, od razu zacznijmy Go uwielbiać.

„Klejnoty obietnic Bożych” C.H. Spurgeon, wyd. Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2015. Wykorzystano za zgodą wydawnictwa.

[rmp_menu id=”10958″]

FacebookMessengerTwitterWykop
Dołącz!
Wpisz swój e-mail, aby co tydzień otrzymywać najnowsze materiały EWC.